Zomers begin van de winter!

We zijn inmiddels alweer zo’n drie weken terug op Madeira. Stilzitten was er niet bij, want we kregen na twee weken al Bed&Breakfast-gasten en er moet altijd het één en ander gebeuren als het huis van verhuurstand in privéstand gaat. Het weer is de eerste twee weken zomers geweest, nu gaan we duidelijk naar de winter toe, maar zodra er zon is is het toch nog heerlijk weer. We klagen er niet over, Nederland rilt bij lage temperaturen en een gure wind, weten we…

Onze dag van aankomst was spannend. We hadden twee zaken waarvan we moesten afwachten of het volgens plan zou verlopen: we hadden een transfer-service besproken die ons naar huis bracht vanaf de luchthaven. Zouden ze klaarstaan? Tweede was onze auto, die na een dikke zes maanden nog altijd niet klaar was bij het laatste controletelefoontje, maar die ‘waarschijnlijk’ klaar zou zijn bij aankomst thuis. De transfer-service, die naar de wijdse naam ‘Pearl of the Atlantic’ luistert, was er, en bracht ons keurig naar huis tegen het afgesproken bedrag van €50. Vroeger wilden we nog wel eens voor 24 uur een auto huren bij Bravacar, die we sinds Marijke ons dat zei, steevast Jopie Buts noemen, dat kost minder, maar dan moeten we wel twee keer heen en weer rijden, waartvan de tweede keer met eigen auto én huurauto om hem terug te brengen, en per saldo komt dat duurder uit. Daarbij komt dus dat we niet weten of onze auto klaar is, want er was nog een onderdeel niet aangekomen. Of zo. Wel was ons beloofd dat we – mocht hij niet klaar zijn – een vervangende auto zouden krijgen.

Bij aankomst thuis hebben we, zoals afgesproken, de monteur gebeld en hij kwam er meteen aan. Niet met onze auto, maar met een aftandse Fiat Punto diesel, maar hij rijdt en we kunnen boodschappen doen. Het verdere verhaal over de auto krijgen jullie als het klaar is, dus als onze auto terug is.

Intussen blijven we liefst in de buurt, de Fiat is niet zo best meer en grote afstanden… liever niet.

IMG_20181103_082131.jpg

Ondertussen moeten we in de tuin aan het werk, Maria houdt gedurende de zomer de boel zo’n beetje in toom, maar ze heeft een andere standaard dan wij, en zolang het er gezellig en fleurig uitziet vinden we het wel goed. We kunnen zien dat de zomer niet zo droog en toch warm is geweest, het staat er allemaal fris bij en sommige planten moeten heel erg gekortwiekt worden. De palmvaren, zoals wij die vorig jaar nog noemden, had erg geleden bij de autobrand van vorige herfst. We zijn er inmiddels achter dat het een sagopalm is, en wij zijn verrast dat hij in plaats van alleen nieuwe bladeren ook een ‘bloem’gemaakt heeft. Dat is een enorme bol, waar uiteindelijk rode besjes inkomen en waar straks aan de bovenkant weer nieuwe bladeren uitkomen. Het is een heel trage groeier dus dat gaat allemaal nog even duren. De boomagave, die met Kerst rode bloemkaarsen maakt, is nu al in bloei, en dat is wat vroeg. De bougainvilles bloeien nog, maar lopen nu op hun eind. Ze stonden er prachtig bij op onze dag van aankomst, en boven het keukenterras heeft hij zich gemengd met de blauwe Thunbergia, niet te verwarren met de ‘Suzanne met de mooie ogen’, ook een Thunbergia, die in Nederland bekend is. De hortensia’s hebben weer onbeschoft grote bollen gemaakt. De rozen, die we tot op de grond hebben moeten afzagen, staan alweer hoog en hebben rijk gebloeid.

IMG_20181110_115653.jpg IMG_20181110_115817.jpg IMG_20181110_115628.jpg IMG_20181110_115734.jpg IMG_20181110_115725.jpg

We hebben intussen ook alweer kunnen genieten van prachtige zonsondergangen, inclusief de schitterende wolkenpartijen die er op Madeira bijhoren. Natuurlijk gebeurt dat allemaal in ons stamkroegje aan zee, de Bar de Pedra (de Stenen Bar) in Paúl do Mar, die onze vrienden en gasten intussen allemaal kennen.

IMG_20181112_172830.jpg IMG_20181114_180543.jpg IMG_20181112_180515.jpg IMG_20181112_174358.jpg

Inmiddels zijn onze heel gezellig gasten gearriveerd – en intussen zoals gepland ook weer een paar dagen aan het rondreizen over het eiland – en zijn we in vol bedrijf gegaan.

Afgelopen weekend moest de Fiat eraan geloven: we moesten naar Ponta Delgada, aan de andere kant van het eiland, waar onze vriend Martyn zijn zeventigste verjaardag vierde. Hij had de datum zodanig gepland dat wij al terug op Madeira waren, dus daar mochten we echt niet ontbreken. Het werd een heel gezellig weekend, er was een hotelletje afgehuurd, Estalagem Corte do Norte, met een ontzettend actieve een toegankelijke eigenaar, die – dat was te verwachten – met onze vrienden Nelio en Tobi bevriend bleek te zijn. Het merendeel van onze vrienden was er, dus het was dubbel leuk om zo iedereen weer terug te zien. De wijn en de poncha vloeiden rijkelijk en we hoefden gelukkig pas de volgende dag weer naar huis te rijden. Er was ook nog een dorpsfeest gaande dus ook buiten de deur hebben we ons de plaatselijke poncha goed laten smaken.

46417756_1886658978088067_201594396095807488_o.jpg 46451043_1886656168088348_5017035879248560128_o.jpg

Tenslotte willen we jullie nog laten meegenieten van drone-opnames boven het spectaculaire en voor velen bloedstollende pad dat van de op één na hoogste berg Pico Arieiro naar de hoogste berg Pico Ruivo loopt. Ik geloof niet dat wij dat pad gaan lopen…..

 

 

Share

6 comments to Zomers begin van de winter!

  • Marjan van Herpen

    Wat een prachtige drone-video. Ik zou er denk ik ook nog even over nadenken of ik dat zou gaan lopen…het is wel erg smal en stijl. Ben benieuwd hoe het afloopt met jullie auto. Fijne winter, heb het goed en fijne avonturen! Groeten, Marjan

    • Peter

      Ha Marjan, leuk om iets van je te horen. Nou die Arieiro-Ruivo-Arieiro is wel heel zwaar inderdaad, niet alleen steil aan weerskanten op een aantal plaatsen, maar ook nog eens steil om te klimmen/dalen. Plus, in principe moet je neen en terug, en dat is een forse dagtocht. Als je een keer naar de Pico Ruivo wilt, dan kun je er vanaf Achada do Teixeira, aan de noordkant, redeijk makkelijk naar toe lopen. Wel een stevige klim, maar goed te doen, lang niet zo zwaar als vanaf de Pico Arieiro. En lang niet zo griezelig, tenminste als je, zoals ik, niet helemaal vrij bent van hoogtevrees!
      Verder zijn wij zelf ook heel benieuwd hoe het afloopt met de auto.

  • Beatrix

    Wat een mooie foto’s; om te watertanden ! Altijd leuk om jullie belevenissen te horen: never a dull moment lijkt me. Veel groeten, Beatrix

    • Peter

      nee, inderdaad, never a dull moment Beatrix. Af en toe zou het voor de rust wel eens even een klein beetje duller mogen. Maar ja, dat hebben we niet voor het zeggen. Alles goed met jou?

  • Uwe en Georgette Boeckmann

    Lieve mannen, dat was wederom enorm genieten van jullie belevenissen, de pracht foto’s van de flora, bloemeneiland waardig!! En de film van de mooie natuur en….het wandelpad, waar ik voor geen goud op zou willen lopen, maar heel bijzonder en wonderschoon!!

    Uwe en ik wensen jullie zoveel meer prachtige belevenissen, ontmoetingen, ach, ….eigenlijk te veel om op te noemen!! Met heel veel lief liefs bezegeld van Uwe en Georgette.

    • Peter

      Ha Georgette en Uwe, nee dat pad, dat staat eigenlijk nog op de lijst, maar ik weet niet of we dat ooit gaan doen. In het antwoord aan Marjan schrijf ik ook al dat het makkelijker kan vanaf de noordkant, en ik denk dat we die wél een keer doen.
      Liefs terug aan jullie beiden! Zoals altijd: wordt vervolgd!

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

  

  

  

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

inschrijven nieuwsmails

kies één of beide nieuwsitems:

het archief