een glimlach van madeira

Vandaag stuurde Noud mij een glimlach vanuit de tuin op Madeira. De trouwe lezers herinneren zich wel de dappere ‘laranjeira’ – sinaasappelboom – die door een lompe aannemer onnodig op het maaiveld was afgehakt. Hij heeft al snel na deze misdaad laten zien dat hij zich niet zomar gewonnen gaf, en hij staat nu alweer bijna manshoog. Jose, de man van onze onvolprezen Maria, zei toen al dat hij wel nooit meeer zou dragen. We hadden ons er al mee verzoend, en besloten dat hij hoe dan ook mag blijven staan, na zo’n gruwelijke mishandeling te hebben overleefd.
Maar Noud zag een paar dagen geleden dat hij – tegen de verwachtingen van Jose en vooral tegen de verdrukking is, vol knoppen zit. Bloemknoppen. Vandaag kreeg ik de eerste foto’s van de eerste bloesem die is opengegaan. Na de laatste nare weken een zoete glimlach van Madeira.